4 × 400 m estafette, mannen

Om te onthouden

De 4 × 400 m, bekend als de “lange estafette”, sluit traditioneel een atletiekwedstrijd af. In de finale van de wereldkampioenschappen in Stuttgart, op 22 augustus 1993, liep de Amerikaanse ploeg met Andrew Valmon, Quincy Watts, Butch Reynolds en Michael Johnson hem in 2 min 54,29 s, gemiddeld 33,048 km/h over 1.600 m.

De eerste etappe en de eerste bocht van de tweede etappe worden in banen gelopen, waarna de lopers meestal naar de binnenkant van de baan gaan. Het record werd bijna een eeuw lang steeds beter: 3 min 16,6 s in 1912, 3 min 08,2 s in 1932, 2 min 56,2 s in 1968 en 2 min 56,16 s in 1988. Tussen 1912 en 1993 daalde de tijd met 11,3%, over 81 jaar.

Andrew Valmon, een specialist van de 400 m, had al olympisch goud op de estafette gewonnen in 1988 en in 1992 in Barcelona; datzelfde jaar liep hij de 400 m in 44,28 s. In het Britse Gemenebest en de Verenigde Staten verdween de iets langere imperiale 4 × 440 yards estafette toen de overstap naar het metrische stelsel in de jaren 1970 was voltooid.