100 m, mannen

Om te onthouden

De wereldkampioenschappen van 2009 in Berlijn, 16 augustus: Usain Bolt legt het rechte stuk af in 9,58 s. De Jamaicaanse sprinter wist zijn eigen tijd van de Olympische Spelen van Peking uit, 9,69 s in 2008, en haalt er in één race 0,11 s af. De race komt neer op een gemiddelde snelheid van 37,58 km/h, in wat vaak wordt beschreven als het meest prestigieuze onderdeel van de atletiek.

De geschiedenis laat zien hoe ver het onderdeel is gekomen. In 1912, het jaar waarin de internationale federatie wereldrecords begon te erkennen, liep Donald Lippincott 10,6 s. Jesse Owens bracht het record in 1936 terug tot 10,2 s, en in 1968 liep Jim Hines met 9,9 s het eerste record onder de 10 seconden. Later kwam Maurice Greene (9,79 s in 1999). Tussen het record van 1912 en dat van 2009, 97 jaar uit elkaar, daalde de tijd met 9,6%.

Het record is niet het enige hoogtepunt van zijn loopbaan. Bolt is achtvoudig olympisch kampioen en verbrak ook het wereldrecord op de 200 meter en, met Jamaica, het record op de 4 × 100 meter estafette. Hij is de enige sprinter die beide olympische sprinttitels won op drie opeenvolgende Spelen (2008, 2012 en 2016), en als elfvoudig wereldkampioen is hij de succesvolste mannelijke atleet in de geschiedenis van de wereldkampioenschappen.