Najdłuższy przelot szybowcem

Co warto wiedzieć

21 stycznia 2003 roku Klaus Ohlmann pokonał 3008 km (1869 mil) szybowcem, statkiem powietrznym zupełnie pozbawionym silnika. Aby utrzymać się w powietrzu na takim dystansie, wykorzystał fale górskie, które tworzą się nad pasmami Ameryki Południowej; to obok termiki i noszeń zboczowych jeden z głównych rodzajów prądów wznoszących.

Szybownictwo, zwane też lotem żaglowym, opiera się wyłącznie na naturalnych prądach wznoszących w atmosferze. Stało się sportem w latach dwudziestych XX wieku, gdy celem było po prostu dłużej utrzymać się w powietrzu; piloci szybko zaczęli latać przelotowo, z dala od miejsca startu. Lepsza aerodynamika i głębsze zrozumienie pogody pozwoliły następnie na dłuższe loty z wyższymi średnimi prędkościami.

Dla skali: przy dobrych warunkach doświadczeni piloci pokonują setki kilometrów, zanim wrócą na swoje lotnisko macierzyste, a loty dłuższe niż 1000 km zdarzają się tylko sporadycznie.