Najdłuższy mecz tenisowy

Co warto wiedzieć

Trzy dni, 183 gemy i piąty set zakończony wynikiem 70-68: w pierwszej rundzie Wimbledonu 2010 John Isner i Nicolas Mahut grali przez 11 h 05 min, co dało najdłuższy mecz w historii zawodowego tenisa. Amerykanin wygrał 6-4, 3-6, 6-7, 7-6, 70-68.

Taki wynik był możliwy dzięki decydującemu setowi bez tie-breaka, granemu do uzyskania przez jednego z zawodników przewagi dwóch gemów. Tie-break, wprowadzony między 1970 a 1973 rokiem, już wcześniej sprawił, że takie maratony stały się rzadsze. Wimbledon przyjął go w decydującym secie w 2019 roku, a zmiana przepisów z 2022 roku uczyniła go obowiązkowym w decydującym secie każdego turnieju wielkoszlemowego. Igrzyska olimpijskie stosują tie-break w ostatnim secie od 2016 roku.

Bronią Isnera był serwis: uważany za jednego z najlepszych serwujących w historii, w meczu Pucharu Davisa w 2016 roku osiągnął 253 km/h, najszybszy oficjalny serwis w rejestrach ATP. W 2018 roku awansował na 8. pozycję na świecie, po wygraniu turnieju Masters 1000 w Miami i dotarciu do półfinału Wimbledonu.