Langste tenniswedstrijd

Om te onthouden

Drie dagen, 183 games en een vijfde set die eindigde op 70-68: in de eerste ronde van Wimbledon 2010 speelden John Isner en Nicolas Mahut 11 h 05 min, de langste wedstrijd in de geschiedenis van het professionele tennis. De Amerikaan won met 6-4, 3-6, 6-7, 7-6, 70-68.

Voor zo'n score was een beslissende set met voordeelregel nodig, gespeeld tot een speler twee games voorstaat. De tiebreak, ingevoerd tussen 1970 en 1973, had zulke marathons al zeldzamer gemaakt. Wimbledon voerde hem in 2019 in de beslissende set in, en door een regelwijziging in 2022 werd hij verplicht in de beslissende set van elk grandslamtoernooi. De Olympische Spelen gebruiken sinds 2016 een tiebreak in de laatste set.

De opslag was het wapen van Isner: hij gold als een van de beste serveerders ooit en haalde 253 km/h in een Davis Cup-wedstrijd in 2016, de snelste officiële opslag in de boeken van de ATP. Hij klom in 2018 naar de 8e plaats van de wereldranglijst, nadat hij de Miami Masters 1000 had gewonnen en de halve finale van Wimbledon had gehaald.