800 m, kobiety

Co warto wiedzieć

Monachium, 26 lipca 1983 roku: Jarmila Kratochvílová przebiegła dwa okrążenia na 800 m w 1 min 53,28 s, ze średnią prędkością 25,42 km/h. W tym samym roku w Helsinkach, na pierwszych mistrzostwach świata w lekkoatletyce, Czechosłowaczka wygrała zarówno bieg na 400 m, ustanawiając w nim rekord świata, jak i na 800 m, a do tego zdobyła srebrny medal w sztafecie 4 × 400 m.

Podobnie jak Alberto Juantorena zdobywała najważniejsze tytuły międzynarodowe zarówno na 400 m, jak i na 800 m. Wywodzący się z brytyjskiego biegu na pół mili (880 jardów) dystans 800 m jest od niego krótszy o 4,67 m. Łączy wytrzymałość tlenową z szybkością sprinterską, a jego zawodnicy częściej łączą go z biegiem na 1500 m niż na 400 m. Wcześniej Kratochvílová zdobyła srebro na 400 m na igrzyskach olimpijskich 1980.

W 1928 roku rekord wynosił 2 min 16,8 s i należał do Liny Radke; był to rok, w którym konkurencja kobiet po raz pierwszy pojawiła się na igrzyskach olimpijskich, by zniknąć z nich aż do 1960 roku. Później rekord poprawiały Nina Otkalenko (2 min 05,0 s w 1955 roku), Vera Nikolic (2 min 00,5 s w 1968 roku), Tatyana Kazankina (1 min 54,9 s w 1976 roku) i Nadezhda Olizarenko (1 min 53,5 s w 1980 roku). Pamela Jelimo w 2008 roku, Caster Semenya w 2018 roku i Audrey Werro w 2026 roku zbliżyły się do wyniku z Monachium na mniej niż sekundę.