Verspringen, vrouwen

Om te onthouden

Op 11 juni 1988, op het Memorial van de gebroeders Znamenski in Leningrad, landde de Sovjet-springster Galina Chistyakova op 7,52 m, met een rugwind van 1,4 m/s. Bij het verspringen moeten atleten snelheid, kracht en behendigheid combineren om vanaf een afzetpunt zo ver mogelijk te springen; het onderdeel stond al op het programma van de oude Olympische Spelen.

Het eerste vrouwenrecord dat hier wordt bijgehouden, dateert van 1928: 5,98 m van de Japanse Kinue Hitomi. Fanny Blankers-Koen haalde 6,25 m in 1943, Viorica Viscopoleanu 6,82 m in 1968, en Vilma Bardauskiené ging in 1978 voor het eerst voorbij de zeven meter, met 7,09 m. Chistyakova zelf had eerder in 1988 al 7,45 m gesprongen. In 60 jaar groeide de prestatie met 25,8%.

Chistyakova kwam uit voor de Sovjet-Unie en later voor Slowakije. Ze won olympisch brons in 1988 en de wereldtitel indoor in 1989. Datzelfde jaar sprong ze ook 14,52 meter bij het hink-stap-springen, een wereldrecord van vóór de tijd dat de internationale federatie dat onderdeel bij de vrouwen begon te erkennen.